Η Χλωρίδα Και Η Πανίδα Της Περιοχής

Τα σπουδαιότερα δασοπονικά είδη της περιοχής από πλευράς κάλυψης είναι δάση οξιάς, μαύρης πεύκης, βελανιδιάς , καστανιάς και μεικτά δάση φυλλοβόλων Κέδρος, Σφενδάμι ,Γαύρος ,Φτελιά ή Καραγάτσι, Αμυγδαλιά, Φουντουκιά , Σκλήθρο, Ιτιά, Ακακία, Φλαμουριά, Αγριαπιδιά, Αγριομηλιά, Αγριοκορομηλιά, Αγριοκερασιά, ο Ίταμος, το Ρόμπολο, το οποίο είναι ένα σπάνιο είδος πεύκου, το Μαυρόπευκο, η Μικρόφυλλη φλαμουριά, ο Πυξός, το Μαχλέπι, η Βουρβουλιά, η Κρανιά κ.τ.λ.. Παρατηρούμε λοιπόν ότι επικρατεί ένα δάσος μεικτό, από έλατα και φυλλοβόλα.

Η οξιά, που κυριαρχεί στο Μουρίκι, είναι φυλλοβόλο δέντρο και φυτρώνει σε υψόμετρο από 1000 μ και πάνω. Το ύψος της φτάνει τα 30 -40 μ.

Θάμνοι: Βατομουριά (κόκκινη)- σπάνιο ενδημικό είδος που κυριαρχεί σε υψόμετρο 1500 μ -, Σμεουριά, Κρανιά ,Βυζοκρανιά - σπάνιο ενδημικό είδος -, Αγριοτριανταφυλλιά, Πυράκανθος, Γαϊδουράγκαθο.

Ποώδης βλάστηση: Αγριοφραουλιά, Ραδίκι, Αρωματικά φυτά , όπως : Αγριοθυμάρι, Τσάι, Χαμομήλι, Ρίγανη, Τσουμπρίτσα και πολλά Αγριολούλουδα : Κυκλάμινο, Αγριοπανσές, Κρίνος, Νεραγκούλα, Πρίμουλα, Κρόκος, Μαργαρίτα , Γεράνι.

Το Μουρίκι αποτελεί βιότοπο σπάνιων ειδών , όπως της αρκούδας, αγριογούρουνου, ζαρκαδιού και του λύκου.

Εδώ, επίσης , βρίσκουν καταφύγιο σπάνια αρπακτικά πουλιά ,όπως ο καστανοφάγος, ο χρυσαετός ,ο φιδαετός ,η γερακίνα και το βραχοκιρκίνεζο.

Η περιοχή αποτελεί βιότοπο της καφέ αρκούδας και του λύκου, ζώα που απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση, ενώ πριν από μερικά χρόνια εδώ ζούσαν ελάφια και σπάνια είδη αρπακτικών πουλιών ,όπως ο Χρυσαετός, η Αετογερακίνα , ο Φιδαετός ,ο Πετρίτης και ο Ασπροπάρης , ο μικρότερος από τους γύπες που ζουν στη χώρα μας.